
بچهای که همیشه «اوکیه»، شاید اصلاً اوکی نباشه
بعضی بچهها یاد میگیرن هیچوقت شکایت نکنن. این یادداشت کوتاه میگه این «اوکی بودن دائمی» خودش یه علامته.
یه چیز عجیب هست: بچهای که واقعاً داره زیر فشار له میشه، معمولاً کمترین شکایت رو میکنه. چون یاد گرفته که شکایت کردن فایدهای نداره، یا بدتر میکنه اوضاع رو. اگه یه بچه یا نوجوون توی خانوادهتون هست که همیشه میگه «مشکلی نیست، خودم حلش میکنم»، حتی وقتی معلومه که خستهست، همین جمله ارزش یه توقف کوچیک رو داره.
نکته اینه که این بچهها یاد نگرفتن کمک بخوان؛ یاد گرفتن کمک نخوان. فرقش بزرگه. یه سؤال ساده مثل «امروز واقعاً چطور بودی، نه اون جوابی که همیشه میدی» میتونه اولین دری باشه که این آدم بالاخره یه چیزی رو واقعی بگه.